| 06 اردیبهشت 1398

طراحی همه شمول، فرآیندی مشارکتی است

1397/11/21 | 11:04 | 140 | 0
طراحی همه شمول، فرآیندی مشارکتی است

تأمین فرصت‌های برابر برای شهروندان در طراحی‌های شهری مصداق شعار تهران، شهری برای همه است و این نگاه به افزایش امید، تقویت پایگاه اجتماعی و در نهایت زندگی بهتر برای همه‌ی اقشار جامعه می‌انجامد.

به گزارش روابط‌عمومی مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، چهارمین نشست از سلسله نشست‌های پژوهش‌های کاربست‌محور با عنوان «تهران شهری برای همه» با هدف بررسی نتایج پروژه «مناسب‌سازی فضاهای شهری شاخص منطقه 9 برای استفاده گروه‌های خاص» با حضور مجریان پروژه، مدیران شهری، پژوهشگران و گروه‌های خاص به عنوان بهره‌برداران اصلی نتایج این پروژه در شهرداری منطقه 9 برگزار شد.
در ابتدای این نشست مجتبی بیات، سرپرست معاونت مطالعات‌ و برنامه‌ريزی‌ مديريت، اموراجتماعی و اقتصادی مرکز مطالعات ضمن تبریک فرا رسیدن چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی یکی مهمترین آرمان‌های این انقلاب را مردم‌مداری دانست و گفت: این پژوهش ترجمه‌ای اجتماعی از شعار «تهران شهری برای همه»  شهردار تهران است که هم به لحاظ روشی با ابتناء و کاربرد روش جماعت‌محوری و مشارکت حداکثری ذی‌نفعان انجام شده است و هم به لحاظ نتیجه که به دنبال فراهم کردن فرصت حضور همه اقشار شهروندان در فضاهای شهری است.
وی ضمن تشکر از تیم پژوهش، ناظر پروژه، همکاران منطقه 9 و کارشناس راهبر پروژه در مرکز مطالعات، اظهار امیدواری کرد شهرداری منطقه با کاربست نتایج این پژوهش فصل نوینی از حل دانایی‌محور و مردم‌مدار مسائل شهری را رقم بزند.
در ادامه این نشست شعله نوذری، عضو هیئت علمی بخش معماری و طراحی محیط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی و ناظر پروژه مناسب‌سازي فضاهاي شهري براي گروه‌هاي خاص بر ضرورت بهره‌مندی از توانمندی تمامی افراد جامعه برای توسعه شهر تأکید کرد و گفت: باید فرصت‌های مساوی برای حضور اقشار مختلف در فضای کالبدی شهر فراهم کنیم که لازمه‌ی آن دسترس‌پذیر بودن امکانات شهری است.
وی طراحی فضاهای شهری متناسب با کرامات انسانی را امری ضروری دانست و گفت: معلولیت تنها فقدان و یا کاهش فرصت‌ها در زندگی اجتماعی و یا محدودیت در مشارکت است و طراحی شهری باید به گونه‌ای باشد که فرقی میان افراد عادی و دارای محدودیت برای بهره‌مندی از امکانات در زندگی شهری نباشد.
این استاد دانشگاه «طراحی همه شمول» را یک فرآیند مشارکتی دانست و افزود: این طراحی به تمام مراحل رشد انسان از نوزادی تا جوانی و پیری توجه دارد و الزامات آن را می‌بیند.
نوذری تأمین فرصت‌های برابر برای شهروندان در طراحی‌های شهری را مصداق شعار شهری برای همه دانست و گفت: این نگاه به افزایش امید، تقویت پایگاه اجتماعی و در نهایت زندگی بهتر برای همه‌ی اقشار جامعه می‌انجامد.
در ادامه این نشست سارا ثابت یکی از مجریان پروژه «مناسب‌سازی فضاهای شهری شاخص منطقه 9 برای استفاده گروه‌های خاص» درباره روند انجام کار توضیحاتی داد و گفت: بهره‌مندی از تکنیک دیزاین‌شارت و برپایی کارگاه‌های این تکنیک از روش‌هایی بود که در این پژوهش برای دستیابی به اهداف مورد نظر از آن بهره گرفته‌ شد.
ثابت در خصوص نتایج حاصل از این پروژه گفت: طراحان شهری با طبقات مختلفی از معلولان در جامعه روبرو هستند که درخواست‌های متفاوت و گاه متضاد با هم دارند و طبقه‌بندی جزیی آن‌ها و مناسب‌سازی شهر برای همه آن‌ها کار ساده‌ای نیست.
وی افزود: با اینکه فرآیند مناسب‌سازی بلوار استاد معین یک‌بار برای معلولان انجام شده است اما این روند پاسخگو نبوده و باید باز طراحی مجدد در این بلوار انجام گردد.
وی تصریح کرد: باید توجه داشته باشیم که مناسب‌سازی امری نسبی نیست و باید همه جوانب در فرآیند انجام آن دیده شود؛ به عبارت دیگر باید به گونه‌ای صفر و یکی اقدام کرد.
سخنران بعدی نشست زهرا توحیدی دیگر پژوهشگر این پروژه نیز بر حق استفاده عادلانه‌ی همه‌ی افراد از فضاهای شهری تأکید کرد و گفت: افراد با شرایط خاص نه تنها برای استفاده از فضا بلکه برای مشارکت در تصمیم‌گیری درباره کاربری‌ها نیز محق‌اند.
توحیدی بر الزام برنامه‌ریزی همراه با شهروندان تأکید و خاطر نشان کرد: در این مسیر با موانعی از جمله محدودیت منابع، تعارض منافع، تعدد حوزه‌های منفعتی و همچنین اثرگذاری افرادی که از فضا‌های شهری استفاده می‌کنند روبه‌رو هستیم؛ و همه‌ی این مشکلات لزوم برنامه‌ریزی در این حوزه را بیش از پیش نمایان می‌کند.
وی به جریان داشتن زندگی در شهر از میدان شوش تا میدان تجریش اشاره کرد و افزود: با اینکه برنامه‌ی مدونی از سوی مدیریت شهری برای زیست شبانه وجود ندارد، احساس نیاز شهروندان به خودی خود این امر را محقق ساخته است؛ امکان استفاده از خیابان‌ها برای معلولان نیز مصداق همین امر است.
این پژوهشگر تصریح کرد: زمانی که برنامه‌ریزان شهری گروهی را در طراحی‌های خود نمی‌بینند، آن گروه در نوبت نمی‌نشینند بلکه راهی یافته و به حیات خود در شهر ادامه می‌دهند و سهم ‌خود از شهر را می‌گیرند و این روند در نهایت به اختلال در اداره شهر می‌انجامد.
وی بر ضرورت عدم فانتزی‌گرایی و عقب‌نشینی در برنامه‌های مشارکتی تأکید کرد و گفت: کار مشارکتی نیازمند انعطاف و نهادسازی است.

 

 

 

 

 

 

 

 

rating
به اشتراک گذاری

اخبار مرکز

  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
| print