| 06 اردیبهشت 1398

گونه‌شناسی مراکز زیست و فعالیت در منطقۀ کلان‌شهری تهران با تأکید بر سکونتگاه‌های پیراشهری

1397/10/30 | 09:38 | 367 | 0
گونه‌شناسی مراکز زیست و فعالیت در منطقۀ کلان‌شهری تهران با تأکید بر سکونتگاه‌های پیراشهری

مناطق کلان‌شهری به‌مثابۀ یکی از اشکال سکونتی در پهنۀ یک سرزمین به‌شمار می‌آیند که در عصر جدید و در هزارۀ سوم بر اهمیت آن بیش‌ازپیش افزوده شده است؛ به‌عبارت ‌دیگر با رشد و گسترش مناطق کلان‌شهری، در این مناطق مراکز زیست و فعالیت، با دامنه و شعاع پرتوافشانی متفاوتی شکل می‌گیرد. براین مبنا، هدف این پژوهش گونه‌شناسی مراکز زیست و فعالیت در منطقۀ کلان‌شهری تهران و تحلیل عوامل مؤثر در رشد و گسترش منطقۀ کلان‌شهری تهران و شکل‌گیری نواحی پیراشهری است. نتایج تحقیق نشان داد که در منطقۀ کلان‌شهری تهران، تعداد قلمروهای مدیریتی و حکومتی افزایش چشمگیری یافته است، بدون اینکه برای هماهنگی و همکاری بین‌نهادی و بین‌قلمرویی سازوکاری طراحی شود که خود، نشانگر افزایش تفرق سیاسی در منطقۀ کلان‌شهری تهران است که به‌نوبۀ خود توسعۀ پایدار آن را نیز به مخاطره انداخته است؛ همچنین، سیاست‌ها و قوانین زمین شهری عمدتاً با چشم‌پوشی از گروه‌های آسیب‌‌پذیر به فرافکنی گروه‌های اشاره‌شده به نواحی پیراشهری دامن زده‌اند. از دیگر عوامل مؤثر بر رشد و گسترش منطقۀ کلان‌شهری تهران می‌شود، به نارسایی نظام مدیریت در سطح منطقه اشاره کرد. در این شرایط شهر و حریم شهر، روستا و حریم آن به‌صورت مجزا از یکدیگر تلقی می‌شوند؛ حال‌ آنکه توسعۀ پایدار منطقۀ کلان‌شهری و حکمروایی خوبِ آن در گرو پیوستگی کلان‌شهر و پیراشهر است. با آنچه وصف شد، در این نوشتار از حکمروایی منطقۀ کلان‌شهری و منطقه‌گرایی برای مقابله با تفرق سیاسی و از مدیریت یکپارچه به‌مثابۀ رویکرد مقابله با تفرق عملکردی و نارسایی‌هایی مدیریتی حاکم در منطقۀ کلان‌شهری و همچنین، در پایان از سیاست زمینِ طرفدار فقرا به‌منزلۀ رویکرد و گام مهمی در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های زمین برای نیل به‌سوی توسعۀ پایدار سخن گفته شده است.

فایل های پیوست

rating
به اشتراک گذاری

انتشارات مرکز نشریه دانش شهر

  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
| print