بیاب
جزییات مطلب
print
راهکارهای زراعی افزایش راندمان مصرف آب در فضای سبز شهری

راهکارهای زراعی افزایش راندمان مصرف آب در فضای سبز شهری

یکی از عوامل محدودکننده گسترش فضای سبز، کمبود منابع آب در ‌دسترس است. از طرف دیگر، گسترش فضای سبز فعلی برای دست‌یابی به استانداردهای جهانی سرانه فضای سبز شهری، موجب افزایش پوشش گیاهی موجود می‌شود که خود به معنی افزایش نیاز به منابع آب مصرفی است، ازاین‌رو با توجه به اقلیم خشک و نیمه‌خشک کشور و محدودیت‌های تأمین منابع آب، لازم است راهبردهای مدیریت فضای سبز شهری به‌گونه‌ای تغییر کند که سازگار با اهداف درازمدت مدیریت شهری در طراحی، ایجاد و نگاه‌داشت فضای سبز باشد. راهکارهای گوناگونی برای رویارویی با این شرایط وجود دارد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مدیریت منابع آب و آبیاری فضای سبز، انتخاب و کاشت گونه‌های گیاهی مقاوم به خشکی و مناسب با اقلیم منطقه، عملیات اصلاح خاک (پوشش مالچی) و استفاده از قارچ میکوریزا نام برد. نتایج این بررسی نشان داده است مهم‌ترین عامل در کاهش مصرف آبیاری در فضای سبز بوستان‌ها، مدیریت کاشت گونه‌های گیاهی، استفاده از زئولیت، کاربرد مالچ یا خاک‌پوش و استفاده از همزیستی میکوریزایی است. عدم مدیریت مناسب کارشناس فضای سبز و استفاده از گونه‌های گیاهی حساس و پرمصرف آب علاوه بر کاهش کارایی مصرف آب باعث حساسیت اکوسیستم مصنوعی بوستان به وجود آب می‌شود. همچنین مدیریت مناسب در استفاده از موادی که باعث افزایش نوبت یا زمان آبیاری می‌شود، مانند زئولیت و مالچ (خاک‌پوش از جنس برگ پوسیده) که میزان تبخیر از سطح خاک را کاهش داده و باعث می‌شوند تا آب بیشتری در اختیار گیاه قرار گیرد. همچنین همزیستی میکوریزایی (بین ریشه گیاهان با گونه‌هایی از قارچ‌های خاکزی) با افزایش هیف‌های قارچی در خاک علاوه بر افزایش آب خاک، نقش مؤثری در جذب مواد غذایی از خاک دارد. در پایان می‌توان نتیجه‌گیری کرد که راهکارهای مدیریتی برای کاهش آب مصرفی در بوستان‌ها نقش بسیار زیادی در کاهش مصرف آب دارند.

انتشارات مرکز, کتاب ها
| print

  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
جستجو
آرشیو مطالب
دسته بندی